STEEG, L. ve PADEL

ANASAYFA

STEEG, L. ve PADEL, W.; De la Législation Foncière Ottomane; Paris, 1904.

Arazi Kanunnamesi (1858 – 7 Ramazan 1274) çeşitli sınıf gayri menkulleri sayıyor ve tanımlıyor, fakat sadece miri arazinin hukuki statüsünü düzenliyor. Mülk araziler (Araziyi memluke) şeri hükümlere tabi. Dini hukuk Kuran, Sünnet, İcmaı Ümmet ve Kıyas olmak üzere dört kaynağa (Edilleyi Erbaa) dayanıyor. Yazar Sünnet’de Sahih’el Buhari’yi, Kıyas’ta da Mahmut Esat’ın Telhis’i Usul-ü Fıkıh’ını kullanıyor. Dini hukukta klasik kitap Multeka. Fakat Multeka’nın başlangıçtan itibaren bir mutlak üstünlüğü yoktu. Zamanla farklı yorumlar çıkıyor. Mecelleyi Ahkamı Adliye bu ihtiyaçdan doğuyor. 16 kitap halinde bir Code Civil Ottoman oluşturuyor. Aristarchi efendi tarafından Fransızcaya çevrildi ve eserinin (Recueil de Législation Ottomane) VI. ve VII. ciltlerini oluşturuyor. “Mecelle dini hukukla, Sultan tarafından vazedilen (ve ayrıca dini hukuktan farklı hükümler de ihtiva edebilen) kanun ve nizamlardan oluşan medeni hukuk arasında bir geçiş oluşturuyor.”

Mülk Arazi dört kategori (Md. 2)  1) Şehir (kassaba) ve köyler (Kurra) içindeki araziler ve yarım dönümlük mesafeye kadar (bitişik) araziler. 2) Temlik edilmiş araziler, 3) Araziyi Öşriye, 4) Araziyi haraciye (mirascı olmayınca Beyt’ülmal’e gidiyor ve  ne Miri Arazi oluyor.) s. 12.