CASTELLAN, GEORGES

ANASAYFA

CASTELLAN, GEORGES; La Vie Quotidienne en Serbie au Seuil de L’Indépendance, 1815-1839; Paris, Hachette, 1967.

Sırbistan’ın kilise bağımsızlığı belirsiz bir tarihte ortadan kalktı. Sırp devleti giderek küçülüp, bağımsızlığını kaybetmeye başlayınca ikinci bir fetih oldu; Ohird Grek başpiskoposu (II. Mehmet’in fetihlerinden önce)  Sırp piskoposlupunu ele geçirdi ve onu kendi yargısına tabi kıldı. (s. 21) 1557’de Sırp asıllı Sokollu, Kanuni’den Pec Sırp patrikliğinin ihyasını elde etti. Bu patriklik eskisinin yenilenmesi değildi; Sırp olmayanları da kapsıyordu. (s. 22)

Yeniçeriler –özellikle 1739 Belgrad barışından sonra- feodal kadrolar olarak sipahilerin yerini aldılar ve köylüleri gerçek bir serfliğe dönüştürdüler. “Haiduk”lar (asker-haydut) bununla kavga ediyordu. (s. 24-25) Kneze ve haiduk ittifakı kurtuluş mücadelesinin öncüsü oldu. (s. 25) Yeniçeriler Belgrad paşalığına 1800’de tamamen hakim oldular. Dört yeniçeri ağası paşalığı paylaştılar. (s. 26)

XVIII. yüzyıl sonlarında “kırcali” denilen yağmacı çeteler yayıldı. En önemli tipleri Vidinli Pasvandoğlu, Yanyalı Ali Paşa. (s. 96)

Seyyahlar hep Sırplarla Boşnaklar arasındaki düşmalığı not etmişler. (s. 111)

1776’da Sultan İstanbul patriğinin isteğine uyarak Pec patrikliğini kaldırdı. Sırplar doğrudan Ortodoks Kilise’nin başı olan Fener Kilisesi’ne bağlandılar. Bu dönem 1830’a kadar sürdü ve Sırp Kilisesi’nin tarihinin en karanlık sayfası olarak kaldı.